COMPASSIE PRIJS 2026
Schrijfwedstrijd over ‘De kleine goedheid’
30 maart 2026 – Kleine gebaren kunnen grote betekenis hebben. In een wereld die lijkt door te draaien, zoeken we naar de kleine goedheid. Dat zijn niet altijd heldendaden of grote gebaren, maar blijken van aandacht, menselijkheid en onverwachte goedheid. Met deze schrijfwedstrijd nodigt de Beweging van Barmhartigheid iedereen uit om deze momenten zichtbaar te maken. De wedstrijd maakt deel uit van de landelijke Compassieprijs 2026, een jaarlijkse prijs die aandacht vraagt voor compassie, barmhartigheid en menselijkheid in onze samenleving.
De kleine goedheid
“Tussen alle ellende en verwording van menselijke verhoudingen houdt de goedheid stand. Ze blijft mogelijk, ook al kan ze nooit een regime, georganiseerd systeem of sociale institutie worden. Elke poging om het menselijke helemaal te organiseren is tot mislukken gedoemd. Het enige wat levendig overeind blijft is de goedheid van het dagelijks leven: de kleine goedheid.
Ze is fragiel en voorlopig. Ze is een goedheid zonder getuigen, in stilte voltrokken, bescheiden, zonder triomf. Het zijn de gewone mensen, ‘kwetsbare zielen’, die voor haar opkomen en haar telkens weer voltrekken. Ondanks alle verschrikkingen die de mens veroorzaakt in naam van het ‘grote goede’ blijft de kleine goedheid overeind, zoals een platgetrapt grassprietje dat zich weer opricht. Ze is misschien wel ‘gek’ – een ‘dwaze goedheid’ –, maar ze is tegelijk het meest menselijke in de mens.”
(naar Emmanuel Levinas, Altérité et transcendance, Montpellier, Fata Morgana, 1995, pp. 117–118)
Met deze schrijfwedstrijd nodigt de Beweging van Barmhartigheid iedereen uit om deze momenten zichtbaar te maken.
De wedstrijd maakt deel uit van de landelijke Compassieprijs 2026, een jaarlijkse prijs die aandacht vraagt voor compassie, barmhartigheid en menselijkheid in onze samenleving.
We nodigen je uit om een tekst te schrijven rond dit thema. Denk aan een handeling die op het eerste gezicht onbeduidend lijkt, maar die voor één persoon – of misschien zelfs voor meer – een wereld van verschil maakt(e). Een vriendelijk woord, een onverwachte keuze, een moment van aandacht, een stil gebaar.
In je verhaal, gedicht of essay staat juist het alledaagse centraal. Laat zien hoe kleine goedheid kan schuren, verrassen, ontroeren of hoop geven. Misschien verandert er iets fundamenteels, misschien ook niet – maar er gebeurt iets. Laat je leiden door nuance, menselijkheid en verbeeldingskracht. We zijn op zoek naar momenten die juist daardoor blijven hangen.
Richtlijnen
Vorm: verhaal, gedicht, brief, monoloog of essay
Lengte: maximaal 600 woorden
Taal: Nederlands
Originaliteit: de tekst is niet eerder gepubliceerd
Aantal inzendingen: maximaal één inzending per persoon
Bestandsvorm: Word-bestand (.doc of .docx)
Leeftijd: er is geen leeftijdsgrens
Inzenddatum: vóór 1 juli 2026
Inzenden via:
Beoordeling
Inzendingen worden blind (d.w.z. zonder afzender) beoordeeld door een onafhankelijke jury. De jury beoordeelt de teksten op inhoud, originaliteit en schrijfstijl.
De drie winnende bijdragen in het kader van de Compassieprijs 2026 worden bekend gemaakt op vrijdagmiddag 20 november 2026 tijdens een miniconferentie in het Centrum voor Religieus Humanisme in Baarn.
Een aantal inzendingen wordt geselecteerd voor een bundel die verschijnt onder beheer van de Beweging van Barmhartigheid. Daarnaast zullen enkele teksten worden gepubliceerd op de website van de Beweging van Barmhartigheid. www.barmhartigheid.nl
De winnaars krijgen, naast een plek in deze bundel, ook een klein geldbedrag dat ze mogen besteden aan een goed doel van “kleine goedheid” naar keuze.
Wedstrijdreglement
Door deelname geef je toestemming voor publicatie van je tekst in de bundel en/of op de website van de Beweging van Barmhartigheid en bij de samenwerkingspartners.
Het auteursrecht blijft bij de auteur.
Bestuursleden van de Beweging van Barmhartigheid en juryleden zijn uitgesloten van deelname.
Meer informatie
42ste Nacht van de Poëzie
© 2026 Peacewalk. All rights reserved.
Als je even niet kijkt
In mijn werk zijn er momenten
die je bijna mist.
Kleine dingen.
Die nergens op lijken,
maar blijven hangen.
Niet in grote doorbraken,
maar ergens tussendoor,
als iemand bijna opgeeft
en toch nog even blijft zitten.
Een zin
die blijft hangen
als een jas aan een kapstok:
laten we het luchtig houden
Niet omdat het altijd kan,
maar omdat het soms helpt
als niets anders dat doet.
Patiënten nemen het over,
vaak precies op het moment
dat het zwaar wordt.
Soms blijft er ook iets anders hangen.
Een zin die iemand niet loslaat.
“mensen zeggen dat ik gek ben.”
Steeds opnieuw.
Het bleef in de kamer hangen.
En eerlijk
het ging ook in mij zitten.
Tot ik zei:
mensen die gek zijn
vinden van niet.
Even was het stil.
En toen,
voor het eerst,
lachte hij.
Een beetje lucht
in iets dat vastzat.
Een verschuiving
die je bijna zou missen
als je even niet kijkt.