Passie voor Compassie: Tanja van Hummel & Fatima Akchar
Verhaal

Passie voor Compassie: Tanja van Hummel & Fatima Akchar

Door Tanja van Hummel en Fatima Akchar

Tanja van Hummel

Hoe vaak gebeurt het dat je mensen echt leert kennen? Hoe vaak gebeurt het dat je met elkaar praat over je religieuze achtergrond? Hoe vaak gebeurt het dat je samen uitwisselt wat je verstaat onder ‘compassie’?

Al ben ik geen kluizenaar, echt mensen leren kennen kost tijd en aandacht en dat hebben we tegenwoordig maar weinig. Al ben ik open over mijn eigen religieuze achtergrond en sta ik open voor andere religieuze achtergronden, zelden spreek ik er over. Al ben ik filosoof en denk ik graag na over taal en ethiek, het woord ‘compassie’ gebruik ik hoogst zelden.

Het passie voor compassieweekend is daarom een memorabele gebeurtenis. We leerden elkaar kennen, we spraken over onze religieuze achtergronden en wisselden uit wat we verstaan onder ‘compassie’. Maar het is ook memorabel, omdat het mij liet ervaren dat we veel meer met elkaar gemeen hebben dan de media ons willen doen geloven. Het heeft me laten zien dat we het vuur hebben om ons in te zetten voor een samenleving waarin we goed zijn voor elkaar.

Het passie voor compassieweekend heeft mij en de andere deelnemers bagage meegegeven om dat vuur brandend te houden.

 

Je leert niet alleen de religie van een ander kennen maar ook de persoon.

 

Fatima Akchar

Omdat ik de uitnodiging anders had begrepen moest ik even schakelen richting het programma te denken en de gespreksonderwerpen. Barmhartigheid en compassie bleven weliswaar centraal staan maar meer vanuit een religieuze invalshoek dan vanuit burgerschap en maatschappelijke betrokkenheid. Dit overlapt elkaar uiteraard maar ik ging op deze uitnodiging af vanwege de laatste twee.

Nadat ik mij er op had ingesteld om interreligieuze gesprekken te gaan voeren ontstonden in informele sfeer voor mij waardevolle en diepgaandere gesprekken; onder het eten, tijdens een wandeling of in de avonduren onder het genot van een warm/koud drankje. Je leert niet alleen de religie van een ander kennen maar ook de persoon. Het is een feit dat religie door iedereen anders ervaren wordt. Elkaar offline ontmoeten is elkaar begrijpen door diepgaandere gesprekken te voeren en door te kunnen vragen.

Barmhartigheid en compassie zijn van essentieel belang in het slaan van bruggen, maar empathie mag daarbij niet ontbreken. De islamitische gespreksleider Enis Odaci benoemde dit ook in zijn bijdrage aan het programma en in zijn ervaringsverhalen over barmhartigheid die hij met ons deelde; namelijk kunnen begrijpen dat een ander er een andere waarheid op na houdt. En soms moet je de waarheid van die ander kunnen en/of durven te erkennen.

Iedereen heeft een eigen referentiekader, een eigen draagkracht en een eigen geschiedenis. Erik Borgman (inleider van katholieke huize) zei terecht dat religies een geschiedenis en ontwikkelingsproces kennen (zoals de individuele mens dat ook kent gedurende zijn leven) en hoe deze onze kijk op religie bepaalt. Zo konden we in verschillende gesprekken ook benoemen dat we religie anders beleven dan dat we dat vroeger deden en we durfden ook te zeggen dat we niet zeker weten of we religie over tien jaar nog zo zullen ervaren zoals we dat nu beleven. Tijd vormt ons, maar ook onze religiebeleving.

Van de joodse gespreksleidster Anne-Maria van Hilst heb ik nieuwe dingen geleerd over het jodendom. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit weekend erachter kwam dat ik een hoop weet van andere religies en levensbeschouwelijke stromingen maar het minst weet van het jodendom. Ik ken het verhaal van Mozes en wat het jodendom is vanuit islamitisch perspectief maar niet vanuit het joodse perspectief. Ik heb er weer een nieuwe uitdaging bij en mijn joodse vrienden en kennissen ook. 

Het is en blijft belangrijk om de ander in reallife te ontmoeten en te willen leren kennen vanuit oprechte interesse in elkaar. Vanuit een open houding konden we elkaar blijven vinden. Dat is naast alle andere thema’s en onderwerpen een belangrijk voorbeeld; elkaar blijven vinden en als volwassenen met elkaar in gesprek gaan.

Weekenden zoals deze, waar je de tijd en ruimte hebt om elkaar langer en beter te leren kennen doordat je fysiek in een ruimte met elkaar opgesloten bent, zijn effectief en een springplank voor de gesprekken in je dagelijkse leven. Ook voor een frisse en nuchtere kijk naar wat de media over de ander schrijf. Een prachtige locatie zoals van het voormalige klooster en het heerlijke eten dragen daar natuurlijk enorm bij.

Wat ik mee heb genomen van dit weekend is een tekst die ik thuis op de muur heb staan en bij thuiskomst het weekend voor mij samenvatte: ‘LOVE IS THE BEAUTY OF THE SOUL’. Wanneer we vanuit liefde naar liefde blijven zoeken en deze schoonheid in elkaar durven te zien en te erkennen kun je elkaar vinden als mens, zelfs dan wanneer de verschillen soms groot lijken of het even wringt stelt dit vermogen je in staat om zelfs daar overstijgend overheen te kijken.

Passie voor Compassie vond plaats van 4 t/m 6 april 2016 in Kloosterhotel ZIN.

Deelnemers

Tanja van Hummel werkt als stafmedewerker bij het Dominicaans Studiecentrum voor Theologie en Samenleving (DSTS) en als redacteur bij de website NieuwWij.

Fatima Akchar is hulpverlener, coach en trainer op het gebied van persoonlijk leiderschap.