Boegbeeld van Barmhartigheid

Dat ene bruikbare telefoontje

Interview door Willie Gardien

Twee op het oog en qua achtergrond totaal verschillende mannen: Lody van de Kamp, de joodse rabbijn uit Amsterdam-Zuid en Saïd Bensellam, jongerenwerker uit Bos en Lommer (Amsterdam-West). Maar in ons gesprek wordt me snel duidelijk gemaakt dat voor hen het verschil in achtergrond vanaf de allereerste ontmoeting geen enkele rol van betekenis speelt. Het wekt eerder irritatie als ik er naar vraag.

Hun eerste ontmoeting was zeven jaar geleden nadat een jongen van Marokkaanse komaf in Bos en Lommer de Hitlergroet uitbracht toen Lody met een groep joodse jongeren duidelijk herkenbaar over straat liep. Het incident was gefi lmd en kreeg veel landelijke publiciteit. Er was paniek en de systemen gingen op alle niveaus in werking. Lody benadrukt dat het een incident was; er is 10 uur gefi lmd waarin niets gebeurde. De enige bruikbare reactie was het telefoontje van Saïd. Hij was geïrriteerd, want hij kwam op voor ‘zijn jongens’. In die tijd werkte Saïd met jongeren in Amsterdam-West om hen bewust te maken van de mogelijkheden en de kansen die zij ook hebben. De Hitlergroet kwam niet vanuit deze groep.

'Een vijandsbeeld verandert door met elkaar kennis te maken, want jongeren met verschillende achtergronden hebben eendere vragen.'

Het telefoontje was bruikbaar, omdat Saïd samen met Lody aan een oplossing wilde werken. De tijd van praten over problemen zijn Lody en Saïd voorbij. Ze wilden beiden iets doen aan de wederzijdse beeldvorming. Een vijandsbeeld verandert door met elkaar kennis te maken, want jongeren met verschillende achtergronden hebben eendere vragen. Saïd noemt het een typisch Nederlands probleem om het over wij-zij te hebben en woorden te gebruiken als radicaliseren en polariseren. Woorden die Lody en Saïd niet willen gebruiken.

Tegenwoordig worden ze als Saïd en Lody gevraagd in klassen te komen waar de spanning tussen leerlingen hoog is opgelopen na aanslagen als bijvoorbeeld Charlie Hebdo. Ze komen niet met een kant-een-klaar product. De aanleiding waarvoor ze gevraagd worden is meestal niet het hoofdprobleem. En dan nemen ze de jongeren mee: op excursie in de stad, naar het Anne Frank huis, voor een workshop over uitsluitsel. Altijd samen met en luisterend naar de jongeren.

Lody en Saïd

In deze zeven jaar hebben ze een eigen netwerk opgebouwd, hun sociaal kapitaal, dat ze inzetten waar nodig wanneer jongeren vastlopen in het systeem. Wat ze herkennen in elkaar is dat ze ondernemend zijn, op iets blanco afstappen zonder oordeel en oplossingsgericht aan de slag gaan. De tijd van praten over joods of moslim vinden ze voorbij. Wat ze willen is dat ieder van de eilandjes af gaat – zeker de elite –, niet versnipperd werken, profi teren van mensen om hen heen die zich in willen zetten om te bereiken dat jongeren zich niet afkeren van de samenleving en zich juist verbinden met de samenleving.

Het woord barmhartigheid valt in het hele gesprek niet. Heeft wat deze mannen doen te maken met barmhartigheid? Zeker! De onwetenden onderrichten – een vijandsbeeld afbreken door ontmoeting, in moeilijkheden goede raad geven – het telefoontje zeven jaar geleden en het werk wat ze nu doen, beledigingen vergeven – alles in perspectief blijven zien. En vriendschap. Deze mannen hebben een vriendschap waaraan ik geen moment twijfel. Twee mannen, naar elkaar luisterend, elkaar aanvullend, met elkaar optrekkend, die samen het verschil maken.

Rabbijn Lody van de Kamp was een van de sprekers tijdens het weekend Passie voor Compassie dat in maart heeft plaatsgevonden.


Notice: Theme without comments.php is verouderd sinds versie 3.0, zonder beschikbaar alternatief. Please include a comments.php template in your theme. in /home/barmhartigheid/public_html/wp-includes/functions.php on line 3963

2 reacties op `Dat ene bruikbare telefoontje`

  1. han linders

    Wat geweldig om dit bovenstaande bericht te lezen! Momenteel ben ik een boek aan het lezen waarin de Dalai Lama en aartsbisschop Tutu uit Zuid Afrika elkaar ontmoeten. Als je hun achtergronden kent, ik bedoel wat ze hebben meegemaakt, dan is het niet makkelijk te begrijpen dat ze over vergeving spreken, over barmhartigheid en nog veel meer. Ze hebben ook veel plezier met elkaar en plagen elkaar. Ze maken grappen over hun verschillen maar ze vinden elkaar in hun vriendschap, genegenheid maar vooral in hun spiritualiteit. Het boek heet “Het boek van vreugde”. Er valt ook regelmatig te lachen, ondanks de ernst.

    Misschien kunnen Lody en Said ook een boek schrijven, liefst met humor maar vooral over de liefde en vriendschap die hen bint. Over het bereiken van jongeren of wie dan ook. Dat negatieve dat weten we nu wel, vooral aangewakkerd door sommige politici en helaas ook heel veel in de media. Over het goede, het elkaar in vriendschap en liefde ontmoeten hoor je zelden iets.

    • Beweging van Barmhartigheid

      Dankjewel voor je reactie Han! En de tip over Het boek van vreugde. Hartelijke groet!

Wie is in jouw ogen een boegbeeld van barmhartigheid?


Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/barmhartigheid/public_html/wp-includes/functions.php on line 3722