Column

Barmhartigheid in de islam

Enis Odaci

Het is ondoenlijk om godsdiensten te reduceren tot een kern. Omwille van de dialoog kunnen we wel een vertrekpunt markeren. In het jodendom bijvoorbeeld is Israël als land en volk van God een kernboodschap. In het christendom is dat Jezus als verlosser. En in de islam is de Koran als letterlijk geopenbaarde woord van God het hart van de godsdienst. Mohammed is in dit kader ‘slechts’ een brenger van dat woord, een intermediair tussen Schepper en schepping. Mohammed wijst in zijn spreken, in zijn handelingen en in zijn leerstellingen altijd naar God, en niet naar zichzelf. Moslims worden dus opgeroepen tot een voortdurende bezinning op hun relatie met de Ene God, zodat daarmee hart en ziel zich overgeven (‘moslim’) aan Zijn goedheid. Die weg leidt tot vrede en rechtvaardigheid (‘islam’).

99 schone namen voor God

Zoals met elke God het geval is, is het mogelijk om Hem te omschrijven, maar niet om Hem te beschrijven. In het eerste geval is de mens ingekaderd door zijn verstandelijke vermogens en in het tweede geval is de mens afhankelijk van wat God aan hem openbaart. In de Koran ‘helpt’ God de schepping daarom een handje door zichzelf 99 namen te geven. De mens wordt aangespoord God met deze ‘schone’ namen aan te roepen. Twee van deze namen vormen het hart van alle namen, namelijk: ar-Rahman, ar-Rahim, ofwel ‘de barmhartige’ en ‘de genadevolle’. In de Koran begint elk hoofdstuk, op een na, met de formule: ‘In de naam van God, de Barmhartige, de Genadevolle.’

Barmhartigheid is in de islam dus rechtstreeks gekoppeld aan het wezen van God en daarmee is de relatie tussen God en de mens er een gebaseerd op barmhartigheid en genade. Barmhartigheid is zo centraal dat de Koran stelt: ‘God heeft Zichzelf barmhartigheid voorgeschreven.’ Zelfs God. Een voorbeeld dus om na te volgen.

Enis Odaci is voorzitter van Stichting Humanislam.

1 reactie op `Barmhartigheid in de islam`

  1. Therese Tiddens

    Er zijn voor de ander.

Wat is jouw Zinnige Zin?