Verhalen

Met andere ogen door Breda lopen

Mariet van den Boer-Maas

Vanuit het Annahuis, een diaconaal centrum in Breda, vertrekken we met zes mensen en onder leiding van twee gidsen voor een wandel straattour door Breda. Op deze zonovergoten middag geven Hans* en Klaas*, twee voormalig dakloze mannen, ons een kijkje in het dagelijks leven van een dakloze.

Onderweg vertellen ze ons over hun leven en hun ervaringen tijdens hun dakloze bestaan. We lopen door een park waar Hans drie maanden gebivakkeerd heeft, geslapen heeft onder een grote eik in de bosjes. Slapen kun je dan niet, vertelt hij. Je rust hooguit wat uit, want je bent steeds op je hoede, hoort elke stap… Je kleding, je schoenen en het beetje eten dat je hebt, kan zomaar gestolen worden.

We zien nog andere slaapplekken; in een nis bij een garage, bij een afvalcontainer of onder een trap bij een theater. Sommige plekken zijn veilig om te slapen omdat er camera’s hangen, andere plekken zijn prettig omdat een bewaker daar jou in de ochtend een bekertje koffie met een boterham brengt. Je moet wel beloven om op tijd weer te vertrekken. Als dakloze is het van belang om vrienden te blijven met politie en anderen, om goodwill te kweken en dus steeds weer zonder commentaar te vertrekken als zij het willen…

We stoppen voor een pauze bij het Stadskantoor. Veel daklozen staan niet geregistreerd bij de gemeente, omdat ze geen adres hebben. En geen adres betekent geen uitkering. En geen uitkering betekent geen kans op een dak boven je hoofd. Men kan zich hier bij GBA (Gemeentelijke Basisadministratie Persoonsgegevens) laten registreren en dan een postadres krijgen. Het noodzakelijke begin voor de kans op een nieuw leven met een (eigen) dak boven je hoofd.

In de hal van het Stadskantoor is er gratis koffie voor iedereen. Wij, maar ook de daklozen, maken hier graag gebruik van. Ook in de bibliotheek is koffie en (overdag) wat warmte, een toilet en een stopcontact om je telefoon op te laden. We lopen verder langs de Doorstroomvoorziening. Een opvang waar men kan douchen, een bed en ontbijt krijgt, maar overdag gevraagd wordt om weer te vertrekken.

'Het kan immers iedereen overkomen en vaak is men slachtoffer van de omstandigheden.'

Na afloop praten we na met Hans en Klaas en pastor-teamleider Dorothé IJsseldijk. Dorothé werkt sinds 10 jaar in het Annahuis in Breda. Met de Straattour wil ze meer begrip en daarmee meer maatschappelijk draagvlak kweken voor dak- en thuislozen. Het kan immers iedereen overkomen en vaak is men slachtoffer van de omstandigheden.

Hans en Klaas wonen intussen ‘tussen vier muren’. Hans bevalt het goed; thuis kunnen eten, op de bank televisie kijken. Maar vooral slapen in plaats van rusten… Klaas moet wennen. Hij is een buitenmens en voelt zich opgesloten in zijn flatje, waar hij vooral een tuintje mist. Hij ziet ‘s morgens geen eekhoorntjes meer en als het mooi weer is moet hij toch nog af en toe een keer buiten slapen, want dat mist hij ook wel…

Klaas heeft een ‘Dak en thuisloos kalender’ gemaakt over zijn ervaringen als dakloze. In de maand april schrijft hij over de werken van barmhartigheid:

  • Gij zult de hongerigen te eten geven
  • Gij zult de dorstigen te drinken geven
  • Gij zult de naakten kleden
  • Gij zult de dak- en thuislozen onderdak bieden

Hier in Breda zie je deze werken in de praktijk. In het Annahuis, maar ook op de Markt. Daar komt elke middag een gepensioneerde Marokkaanse man met eten voor daklozen dat hij zelf gekookt heeft. Hij spendeert hieraan zijn pensioeninkomen.

We bedanken onze gidsen voor hun openhartige verhalen. We hebben daadwerkelijk met andere ogen leren kijken naar dak- en thuislozen.

 

* De namen Hans en Klaas zijn vanwege privacy gefingeerd

Programma

De Straattour is een persoonlijke rondleiding door Breda waarbij (ex)dak- en thuisloze gidsen je de stad laten zien vanuit het perspectief van de mensen op straat.

Informatie

De straattour vond plaats op 16 maart 2017 van 12.00 tot 17.00 uur vanuit het Annahuis in Breda. De begeleiding was in handen van Dorothé IJsseldijk & Chantal Tieleman. Er werd begonnen met een gezamenlijke maaltijd. Daarna vond de straattour plaats (ongeveer 3 uur) en tot slot wat er een nagesprek met diaconaal werker Dorothé IJsseldijk.

Slaapplekken: in een nis bij een garage, bij een afvalcontainer of onder een trap bij een theater.