In zijn openingswoord had Marius Buiting niets te veel gezegd dat wij vandaag de begrippen ‘barmhartigheid’ en’ vergeven’ kaleidoscopisch zouden bekijken. Alle onderdelen van deze dag hielpen ons om met oprechte aandacht naar onze gekwetste gevoelens en veroordelende gedachten te gaan. Onszelf daarmee te confronteren en mee te verbinden om dan vanuit hoofd en hart te kiezen voor vergelding en straf of vergeving en vereffening.

In zijn buitengewoon interessante lezing vertelde Jacques Claessen dat ons huidige strafrecht vooral van vergelding uitgaat. Maar het inzicht groeit dat alléén straffen niet veel helpt. Het kan zelfs het kwade in de mens nóg meer activeren. Er is een doorbraak in ons denken gaande door onderscheid te maken tussen (mis)daad en mens. Dit opent perspectieven om naast VERGELDING ook de mogelijkheid om VERZOENING en HERSTEL als doel te stellen van de rechtspraak. Spirituele leiders als Ghandi, Martin Luther King en Nelson Mandela zijn hier lichtende voorbeelden van. De tocht van de verzoeningsrechtspraak die Nelson Mandela in Zuid Afrika liet uitvoeren heeft wel bewezen dat slachtoffers en daders zich met elkaar kunnen verzoenen. Beide partijen komen daar als mens beter uit! In Nederland zijn we druk doende om herstelrecht gestalte te geven. Met Mediation bijvoorbeeld. Maar er moet heel wat gebeuren om dit verzoeningsrecht in onze maatschappij geaccepteerd te laten zijn. Te beginnen met ons mensbeeld, ons eigen èn ons maatschappelijk spiritueel bewustzijn. Gelukkig zijn er allerlei tekenen van deze bewustzijnsgroei.

Bij de groepsgesprekken tussen de deelnemers van deze dag was dit wel te merken! Het hele programma van deze dag was erop gericht om onze spirituele bodem voor mededogen en compassie te verstevigen. In de oefening die wij kregen van de sociaal psycholoog Maurice Willems konden we dit verder uitbreiden. Onder zijn bezielende leiding durfden wij ons te verbinden met de pijn die we opdoen als we beschadigd worden. Hiermee gaf hij ons gereedschap om onszelf niet te verliezen in de zielige rol van slachtoffer of schuldige rol van dader. De omarming van de pijn opende onze harten. Iedereen voelde hoe dit de weg effent voor een gelijkwaardig verzoeningsgesprek om herstelrecht toe te kunnen passen.

Bij het afscheid kregen wij allemaal een kristalletje mee. Dit kan ons helpen herinneren hoe vreugdevol het uiteindelijk is om kwaad niet met kwaad te vergelden, maar onrecht, kwaad en barmhartigheid ‘caleidoscopisch’ te bekijken om uiteindelijk tot vergeving te kunnen komen. Dit schept vreugde.

Ik kon mij dan ook helemaal vinden in het dankwoord van Marius Buiting aan de mensen die deze dag verzorgden. Met dit uitgelezen programma en de uitstekende verzorging was deze dag op alle fronten zeer goed voorbereid.

Hanny Weterings

Hanny Weterings

Meer informatie over deze vorm van spirituele scholing kan men vinden op de website van de Foundation for Higher Learning: www.fhl.nu

Aan de hand van het lijdensverhaal laat Marius Buiting ons op indringende wijze de thema’s trouw en ontrouw zien en beleven. Speels en licht, maar net zo indringend tipte Marjolein ons dagelijks gevecht aan met trouw en ontrouw zijn aan jezelf, je voornemens, je beloftes, de verwachtingen van de ander, enz. enz.. Een goede inleiding op haar sprookje over de koning die alléén maar volgens zijn regels en wetten kon leven en zijn hele hofhouding hierin meesleepte. Geen wonder dat de koning op een keer uit zijn (denk)raam sprong, zijn vrijheid tegemoet…

Reinier Sijpkens bracht ons in die sfeer van speelsheid en vrijheid. Verfijnd clownesk gekleed verleidt Reinier ons met zijn orgeltje, toeter, bellen en zang het leven mee te vieren in het land van muziek, vrijheid en vreugde. Met de door hem uitgereikte bellen, onze stemmen en ons plezier maken we er een heerlijk speels gebeuren van.

Hoe de koning terugkeert na een jaar van leven in liefde en vrijheid?? En hoe wij dénken dat de koning zijn leven en regeren weer oppakt als hij terugkeert??

Op deze vragen konden wij na de pauze in de vier verschillende workshops de antwoorden zoeken. Ter afsluiting hebben we kunnen genieten van de gevarieerde, geestige en pakkende beelden en woorden waarin de antwoorden neergezet werden.

In de pauze en na afloop kon de inspirerende DVD over Wim Verschuren gekocht worden. Op deze DVD verhaalt Wim over zijn bevlogenheid, de processen die hij heeft doorgemaakt bij de totstandkoming van de Beweging van Barmhartigheid en over zijn vreugde hoe het begrip barmhartigheid nu in de Beweging wortel geschoten heeft en uitgedragen wordt. Deze DVD kan voor € 12,50 besteld worden bij het secretariaat (secretariaat@barmhartigheid.nl).

Hanny Weterings

Filosoof Hein Stufkens heeft het niet zo op al het veelbelovende nieuwe dat hem dagelijks als een worst wordt voorgehouden. Hij gelooft meer in het je laten raken, in navolging van die ene rabbi, en ongefilterd kijken naar het hier en nu, zoals zijn zenleraar hem leerde.

 wanneer je kijkt
zie je nog niet
wanneer je ziet
grijpt het je aan
(Willem Hussem)

Als die oude rabbi voel ik me soms. Toen hij jong was dacht hij de hele wereld te kunnen veranderen. Later ontdekte hij dat het al heel wat zou zijn als hij de mensen van zijn stad zou kunnen veranderen. Of desnoods alleen zijn familie. En tenslotte dat hij zijn handen al vol had aan zichzelf nog veranderen voor de dood hem zou inhalen.
“Wordt het nog wat, Heer, met die nieuwe mens in mij?”, zo bad hij elke avond met lichte wanhoop in zijn stem.

De wereld van vandaag heeft ‘nieuw’ hoog in het vaandel. Het is de beste verkoopslogan voor elk product en voor elk idee. We vernieuwen alles: borsten en buiken, keukens en badkamers, wijken en wegen, wapens en wasmiddelen. En wil je jezelf innerlijk vernieuwen, dan zijn er genoeg therapeuten, spirituele meesters en lifestyle-goeroes die beloven dat je als een nieuw mens uit hun wasmachine zult komen. Soms al binnen 24 uur. Ik heb ‘t er niet op. Op al dat veelbelovende nieuwe dat me dagelijks als een worst wordt voorgehouden. Nog los van het feit dat je een vegetariër niet gemakkelijk met zoiets verleidt, word ik vooral tegengehouden doordat ik zo van oud houd. En van het nieuwe dat in het oude geboden wordt.

Harttransplantatie

Allereerst houd ik van de traditie van die oude rabbi, waaruit ook Jezus voortkwam. Die traditie koestert al duizenden jaren dat verlangen naar nieuw: een nieuwe aarde, een nieuwe hemel, een nieuwe mens.

Maar die zegt ook dat ik dat nieuwe nietkan kopen in de winkel, via internet of op de markt van welzijn en geluk. Die traditie leert mij dat de nieuwe mens in mij alleen geboren kan worden als ik bereid ben te sterven aan de mens die ik was. Ga er maar aan staan … Nou ja, dat hoef je dan volgens die traditie ook weer niet helemaal alléén te doen. Sterker nog, het wordt voor je gedaan. In het oude boek zegt de Heer immers: “Een nieuw hart zal ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste. Het hart van steen zal ik uit u verwijderen” (Ezechiël 36:26,27).

Veel christenen zien die harttransplantatie als een simpele chirurgische ingreep uit den hoge. Je hoeft alleen maar in Jezus en zijn verlossende kruisdood te geloven en de operatie is geslaagd. Lijkt mij dan weer te simpel. Lijkt ook te veel op die worst. Bovendien weet ik uit ervaring – want ik ben in dat soort geloof opgevoed – dat de oude mens door zo’n religie niet zomaar ten goede verandert. En ik zie dat bevestigd door die treurige geschiedenis van zogenaamd door het geloof verloste christenen, die eeuwenlang fris en vrolijk doorgingen met vrouwen minachten, ketters vermoorden, slaven verhandelen en joden uitroeien.

Hat hart van steen vraagt blijkbaar om een andere aanpak dan alleen geloven. Ik denk dat het moet breken. En daarbij is de traditie waarin ik opgroeide dan wel weer een grote hulp. Want als iemand met zijn grenzeloze liefde stenen harten kon breken dan was het toch die rabbi uit  Nazareth. Eerst al tijdens zijn leven, waar hij altijd te vinden was bij de zieken, de zwakken, de uitgestotenen. En dan bij zijn dood, waarin hij solidair werd met de onschuldige slachtoffers van alle tijden. Blijven kijken, zeg ik dan tegen mezelf. Blijven kijken tot je echt ziet. En je je laat raken. Tot je hart breekt en de muren rond je ego instorten.

Heeft de wereld daar ook iets aan? Misschien wel. Als de mens niet verandert, verandert de wereld ook niet, tenslotte. Of, zoals die manager die was ingehuurd om een bedrijf te reorganiseren zei: “Ik heb er niks aan om nieuwe hokken te timmeren als ik er daarna dezelfde konijnen in moet zetten.” De tijd dat ik de marxisten geloofde die zeiden dat nieuwe hokken vanzelf de konijnen zouden veranderen, is wel voorbij. Ik houd me ook vast aan de oude wijsheid dat binnen- en buitenwereld elkaar weerspiegelen: zo binnen, zo buiten. In onze tijd is dat treffend verwoord door Eckhart Tolle: “Een nieuwe hemel is het opkomen van een totaal veranderde toestand van het menselijk bewustzijn en een nieuwe aarde is de afspiegeling daarvan in de stoffelijke wereld.”

Totale aanvaarding

En dan is er nog een tweede oude traditie die me dierbaar is en me helpt om te blijven geloven dat het nog wel wat kan worden met die nieuwe mens en die nieuwe wereld. Die traditie heeft alles te maken met: leren kijken totdat je ziet. Ik kreeg haar aangereikt van mijn zenleraar Maarten Houtman. Zijn jeugd in Indië eindigde met tewerkstelling in de dodenbarak van een jappenkamp. Daar leerde hij ‘de hele gruwelijkheid’ aan te kijken en volledig te aanvaarden. “Alleen in die totale aanvaarding”, zo schreef hij in zijn autobiografie, “komt de energie vrij die je in staat stelt te helpen.” Een oude Chinese zentekst, de HsinHsinMing, zei het al: verlichting is de concrete werkelijkheid zonder vooringenomenheid tegemoet treden.

Al meer dan dertig jaar oefen ik dit zonder (voor-)oordelen waarnemen van de werkelijkheid. Tenminste, als ik het niet vergeet … En ik heb het geluk om niet te hoeven oefenen in een concentratiekamp. Ik mag het doen in de betrekkelijke veiligheid van een land dat aan de luxe kant van de wereld ligt. Zelfs in die comfortabele omstandigheden is succes niet verzekerd.  Dat bleek laatst maar weer eens, toen ik voor het eerst van mijn leven naar Berlijn reisde en permanent vergezeld werd door een licht gevoel van onbehagen. Diep in mijn cellen zitten de oorlogstrauma’s van mijn ouders.

De oefening is niet beperkt tot het afleggen van overgeërfde vijandbeelden. Ze betreft het afleggen van álle beelden. Elke dag opnieuw, zelfs in de meest alledaagse contacten, mag ik oefenen om de mensen en de wereld met een onbevangen blik waar te nemen. Alsof ik voor het eerst kijk. Met de ogen van een kind. Alleen als ik dat kan, openbaren de wereld, de dingen, de mensen en alle levende wezens zich aan mij zoals ze hier en nu zijn. Als een volstrekt nieuwe werkelijkheid. Ik kan zien: niet alleen nazi-Duitsland is verleden tijd, maar alles is verleden tijd wat ik niet hier en nu met nieuwe ogen zie. En als dat weer eens niet lukt omdat ik toch te vol zit met mijn eigen stoffige gedachten, herinneringen en emoties, dan neurie ik een beetje dat prachtige lied van Huub Oosterhuis:

Geef mij terug de ogen van een kind.
Dat ik zie wat is

En mij toevertrouw.
En het licht niet haat.

Verlichting is niet iets wat me ooit in de toekomst ten deel zal vallen als beloning voor ijverig mediteren, maar iets wat hier en nu gebeurt als ik zonder filters kijk. Niet alleen naar het splinternieuwe en glanzend opgepoetste. Juist ook naar het gebrokene, het onaffe, het niet gelukte – in de wereld, maar ook in mijzelf, mijn relaties, mijn leven. “There is a crack in everything”, zingt mijnjeugdheld Leonard Cohen, die intussen mede dankzij vele jaren boeddhistische scholing sadder and wiser is. “That’s how the light gets in.”

Veelvormig lijden, verlossing en verlichting. In die volgorde kwamen ze op mijn levensweg. Verlossing is mij met de paplepel ingegoten, maar gaandeweg in mij van kleur veranderd. Verlost door Jezus van Nazareth? Ja, zeg ik nu, maar niet als een feit. Veeleer als een gebeuren. Wanneer ik mij laat raken en vermurwen. Als ik niet wegloop van het veelvormig lijden en de constante pijn van heel de schepping. Dan wordt mijn hart van steen weggenomen. Dan kan er een nieuw hart in mij komen, een nieuwe geest.

Het boeddhisme kwam later op mijn pad. Het was misschien praktischer geweest als ik het als eerste had leren kennen, want het gaf me het gereedschap om anders te gaan kijken. Het hielp me om me bewust te zijn van mijn eigen filters. En het bracht me het besef bij dat er geen vreemd lijden en geen vreemde vreugde is, maar enkel die ene werkelijkheid, godgeklaagd gruwelijk en goddelijk mooi. Dat huis waar alles woont. En waarin ik alles in zijn schoonheid en kwetsbaarheid als nieuw mag begroeten, elke dag weer, zoals de kleine Marc in het gedicht van Paul van Ostaijen:

Dag ventje met de fiets op de vaas met de
bloem ( .. )

dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel ( .. )
Daa-ag vis

dag lieve vis

dag klein visselijn mijn

Een nieuwe aarde, een nieuwe hemel, een nieuwe mens? Als toekomstmuziek zullen ze me worst wezen. Ze verschijnen hier en nu als ik gehoor geef aan de oproep: “Zie”, gevolgd door dat beloftevolle: “Ik maak alles nieuw.” Uit dat boek dat zo toepasselijk Openbaringen heet. Iemand zei ooit dat het woord mededogen betekent: met de ogen. Ik dacht toen: die meneer
heeft weinig verstand van etymologie. Maar ik wil hem graag alsnog mijn nederige excuses aanbieden. Mededogen en ogen hebben inderdaad alles met elkaar te maken. De nieuwe mens wordt geboren als ik mijn ogen gebruik om te zien. En als ik dagelijks, zoals die oude rabbi, de vraag “Wordt het nog wat, met die nieuwe mens in mij?” durf te laten klinken in een ruimte die mijn benauwde ego verre overstijgt. De ruimte van die onnoembare Ik met een hoofdletter.

Op deze dvd leren we Wim kennen als een bewogen en bevlogen inspirator. Hij vertelt hoe barmhartigheid verbonden is met zijn leven en dat van zijn congregatie. Hij leidt ons rond op ZIN, het bezinningscentrum dat de fraters hebben opgezet in Vught, in de Eleousa-communiteit waar hij woont en het secretariaat van de Beweging van Barmhartigheid. Overal in en rond het gebouw vindt hij aanknopingspunten om de verschillende aspecten van het begrip barmhartigheid te illustreren: in de tuin, in de oude kapel, op de begraafplaats en bij het uitgezette labyrint.

Bij zijn verhaal betrekt hij ook de bekende parabels van de Barmhartige Samaritaan en de Verloren Zoon. Wat kunnen wij nu leren van de verhalen en kunstwerken die zulke diepe wortels hebben in onze geschiedenis?

De bedoeling van de film is een beeld te geven van wat barmhartigheid inhoudt en de weg die Wim ruim dertig jaar daarmee gegaan is.

De dvd duurt ongeveer 1 uur en is voorzien van een menu zodat een aantal onderdelen ook apart te bekijken is.

Een film van Maarten van Rooy en Mathieu Bruls. 

De film is mede mogelijk gemaakt door de Fraters CMM en de Beweging van Barmhartigheid

De dvd is te bestellen bij secretariaat@barmhartigheid.nl, 073 6577044.
Prijs: € 12,50 excl verzendkosten

In de Beweging van Barmhartigheid is voortdurend behoefte aan verdieping, zodat barmhartigheid een grondhouding kan worden; zoiets als: “Ik ben barmhartig, dus ik ben.”

Dit graven in de diepte is dikwijls een worstelen met en een tasten naar woorden. Om daar helderheid in te krijgen hebben we goede interviewers nodig die de rijkdom aan analyse en beleving aan schrijvers en denkers kunnen ontlokken. Tanny van de Ven is zo’n interviewster. Met grote deskundigheid heeft zij vier mensen ondervraagd die gewend zijn over barmhartigheid diepgaand te denken. Bij elk van hen heeft de redactie een gedicht geplaatst dat past bij de diepte van hun leven. Die gedichten helpen de lezer tevens om niet ‘buiten adem’ te geraken tijdens het lezen en de rijke teksten van de interviews te verwerken.

Voor het eerste interview is verrassend gekozen voor onze Islamitische bondgenoot, imam Mohamed Sheikh Ikar Aways. Zijn ervaringen als geestelijk verzorger van vreemdelingen in gevangenissen leggen soms pijnlijke onbarmhartigheden van ons rechts¬systeem bloot. Met bezorgdheid ziet hij het menselijke opgeofferd worden aan het individualisme en materialisme in onze maatschappij.

De priester en kunsthistoricus Antoine Bodar is ons bekend van de media en van zijn vele publicaties waarin hij een helder geloofsgetuigenis van het katholieke geloof geeft. Hij heeft zowel diepe depressie als mystieke vreugde heeft gekend. Zijn kwetsbaar, worstelend leven heeft hem geleerd om met de rede bewust structuur aan zijn leven te geven. Toch heeft vooral zijn hart de meeste invloed, omdat het hart de contacten met mensen en met God bepaalt en aanzet tot barmhartigheid. Met pijn in het hart ziet hij Nederlanders elkaar steeds harder en onbarmhartiger behandelen.

De ‘zorgprofessor’ van de Tilburg¬se universiteit, Annelies van Heijst, houdt de lezer voor dat medisch correcte zorg, zonder menslievendheid, slecht kan zijn. Volgens haar snakken mensen naar barmhartigheid in een samenleving waarin ‘houden van God boven alles en de naaste beminnen als jezelf’ steeds meer veranderd is in ‘ieder voor zich en de overheid voor ons allen’. Kernvraag blijft: “Loop je gehard en geharnast rond of ben je ‘open’ en raakbaar?”

Het meest bewogen levensverhaal in dit boekje is van Hebe Kohlbrugge. Zij verbleef in Nazi Duitsland, kwam in het verzet in Nederland, werd gevangen genomen en onder andere gedeterneerd in Kamp Ravensbrück. Na de oorlog deed zij werk voor de kerken in het Oostblok. Barmhartigheid brengt zij in verband met een ‘heilig moeten’, je kunt niet anders.

De Beweging van Barmhartigheid is blij u dit speelse maar tevens ook diepgravende boekje te kunnen aanbieden. We hopen er een serie van te maken die één of twee maal per jaar verschijnt. Hoe de definitieve vorm gaat worden weten we nog niet, maar ‘niet geschoten is altijd mis’. We horen graag uw reacties en suggesties.

Het Katern is te bestellen bij Het Bureau secretariaat@barmhartigheid.nl, 073 6577044. Prijs: € 5 per stuk + verzendkosten.

Korte inhoud: Een nuchter en opwekkend boek over de kunst van het vormgeven aan je leven. ‘Leef’ biedt originele en beproefde ingrediënten om je te laten leiden en verrassen door jouw antwoorden op jouw levensvragen. De kennis die in deze acht opwekkende aanwijzingen wordt aangereikt, heeft betrekking op diverse aspecten van ons dagelijks leven. Aan bod komen onder andere:

• Wat betekent echte verandering?
• Wat is de waarde van pijn en ongemak?
• Hoe spoor ik mijn talent op?
• Hoe zet ik mijn hartenwens(en) in werking

~ stilstaan bij het gewone om het bijzondere te begroeten ~

De verschillende aspecten van een met zorg onderhouden Landgoed nodigen ons uit stil te worden, te bewegen, te genieten en kennis te maken met de heilzame werking van de natuur met haar inheemse kruiden.

Frauke Siert, kruidengeneeskundige uit Vught, zal ons gedurende de dag be-geleiden op die ontdekkingsreis. Tijdens een meditatie laten we de buiten-wereld binnen. Deze brengt ons in het hier en nu. Gedurende een stiltewan-deling ervaren we vervolgens de natuur om ons heen in zijn groei, bloei en vergankelijkheid.

In de namiddag is een workshop voorzien over kruidengeneeskunde met als afsluiting het maken van je eigen tinctuur, om mee te nemen naar huis.

Locatie: Landgoed Bleijendijk, (verzamelen bij BvB, Boxtelseweg 58, Vught).

Datum: zaterdag 29 juni 2013, welkom vanaf 9.30 uur, afsluiting ± 16.30 uur

Kosten: € 35,00 (na onze bevestiging) overmaken naar INGbanknummer 9148656 ten name van de Beweging van Barmhartigheid, Vught onder vermelding van ‘verdiepingsdag 29 juni 2013′.

Aanmelden: via secretariaat@barmhartigheid.nl , of 073 6577044

Het woord vergeven verwijst immers meteen naar de schade die iemand heeft opgelopen door het kwaad dat geschied is. En vraagt dat niet om vergelding in plaats van vergeving?

In zijn openingswoord had Marius Buiting niets te veel gezegd dat wij vandaag de begrippen ‘barmhartigheid’ en’ vergeven’ kaleidoscopisch zouden bekijken. Alle onderdelen van deze dag hielpen ons om met oprechte aandacht naar onze gekwetste gevoelens en veroordelende gedachten te gaan. Onszelf daarmee te confronteren en mee te verbinden om dan vanuit hoofd en hart te kiezen voor vergelding en straf of vergeving en vereffening.

In zijn buitengewoon interessante lezing vertelde Jacques Claessen dat ons huidige strafrecht vooral van vergelding uitgaat. Maar het inzicht groeit dat alléén straffen niet veel helpt. Het kan zelfs het kwade in de mens nóg meer activeren. Er is een doorbraak in ons denken gaande door onderscheid te maken tussen (mis)daad en mens. Dit opent perspectieven om naast VERGELDING ook de mogelijkheid om VERZOENING en HERSTEL  als doel te stellen van de rechtspraak. Spirituele leiders als Ghandi, Martin Luther King en Nelson Mandela zijn hier lichtende voorbeelden van. De tocht van de verzoeningsrechtspraak die Nelson Mandela in Zuid Afrika liet uitvoeren heeft wel bewezen dat slachtoffers en daders zich met elkaar kunnen verzoenen. Beide partijen komen daar als mens beter uit! In Nederland zijn we druk doende om herstelrecht gestalte te geven. Met Mediation bijvoorbeeld. Maar er moet heel wat gebeuren om dit verzoeningsrecht in onze maatschappij geaccepteerd te laten zijn. Te beginnen met  ons mensbeeld, ons eigen èn ons  maatschappelijk spiritueel bewustzijn. Gelukkig zijn er allerlei tekenen van deze bewustzijnsgroei.

Bij de groepsgesprekken tussen de deelnemers van deze dag was dit wel te merken! Het hele programma van deze dag was erop gericht om onze spirituele bodem voor mededogen en compassie te verstevigen. In de oefening die wij kregen van de sociaal psycholoog Maurice Willems konden we dit verder uitbreiden. Onder zijn bezielende leiding durfden wij ons te verbinden met de pijn die we opdoen als we beschadigd worden. Hiermee gaf hij ons gereedschap om onszelf niet te verliezen in de zielige rol van slachtoffer of schuldige rol van dader. De omarming van de pijn opende onze harten. Iedereen voelde hoe dit de weg effent voor een gelijkwaardig verzoeningsgesprek om herstelrecht toe te kunnen passen.

Bij het afscheid kregen wij allemaal een kristalletje mee. Dit kan ons helpen herinneren hoe vreugdevol het uiteindelijk is om kwaad niet met kwaad te vergelden, maar onrecht, kwaad en barmhartigheid ‘caleidoscopisch’ te bekijken om uiteindelijk tot vergeving te kunnen komen. Dit schept vreugde.

Ik kon mij dan ook helemaal vinden in het dankwoord van Marius Buiting aan de mensen die deze dag verzorgden. Met dit uitgelezen programma en de uitstekende verzorging was deze dag op alle fronten zeer goed voorbereid.

Hanny Weterings

De Beweging van Barmhartigheid organiseert dit najaar de 4 daagse retraite ‘Bezinnen op Barmhartigheid’. Deze dagen vinden plaats van dinsdag 15 oktober (11.00 u) tot vrijdag 18 oktober 2013 (14.00 u) bij de leefgemeenschap De Hooge Berkt in Bergeijk en zijn onder begeleiding van Dorine Sweere en Tonja Mos.

De Gemeenschap De Hooge Berkt is een leefgemeenschap van ruim honderd personen. De lekengemeenschap is ontstaan uit gastvrijheid. De kerkelijke achtergrond van de leden verschilt. Het dagritme wordt bepaald door een ochtend- en een avonddienst en door gezamenlijke maaltijden.

Wij zijn hier van harte welkom om ons vier dagen te bezinnen op barmhartigheid, met ontmoeting en gesprek, met vrije wandelingen en met stilte en rust.

Met een groep van 10 à 12 personen komen we bijeen, nadenkend over onze ervaringen met mededogen, in de mooie natuur, in groepsbijeenkomsten en individueel in onszelf, in een ontspannen sfeer en op het dagritme van de gemeenschap van De Hooge Berkt.

Het dagprogramma is als volgt: in de ochtend en de avond zijn we als groep bij elkaar en bezinnen we ons op barmhartigheid door middel van gesprek en verschillende werkvormen. ‘s Middags is er ruimte voor eigen invulling, waarbij u een kortere of langere wandeling met elkaar of alleen kunt maken. Over de dag verdeeld zijn er diensten van De Hooge Berkt; u bent uiteraard vrij om daar aan deel te nemen. De maaltijden gebruiken we samen met de mensen van de leefgemeenschap.

Meer informatie: bel 030 2731102 of mail naar d_sweere@hotmail.com

Opgave: vóór 1 augustus, via het secretariaat van de Beweging: secretariaat@barmhartigheid.nl  of 073- 6577044.

De Kosten: € 250, graag (na onze bevestiging) overmaken naar INGbanknummer 9148656 (IBAN NL44INGB0009148656 BIC: INGBNL2A), ten name van de Beweging van Barmhartigheid, Vught ovv van ‘bezinnen op Barmhartigheid 2013′.